“ജോർജ്ജ്, നമ്മുടെ ഇടവക പള്ളിക്ക് സമീപമുള്ള സർക്കസ് കൂടാരത്തിൽ പോയി, സാധ്യമാകുമ്പോഴെല്ലാം സർക്കസ് കലാകാരന്മാർക്കായി വിശുദ്ധ കുർബാന അർപ്പിക്കണം. സർക്കസ് ട്രൂപ്പിൽ തീർച്ചയായും ചില സീറോ മലബാർ വിശ്വാസികൾ ഉണ്ടാകും!” പൂനെ രൂപതയുടെ കിർക്കി ഇടവകയിലെ ഫാ. ജോർജ് ഡിസൂസയിൽ നിന്ന് ഫാ. ജോർജ് കാവുക്കാട്ടിന് ലഭിച്ച ഒരു ഉപദേശം ഇതായിരുന്നു. പൂനെയിലും പരിസരത്തുമുള്ള സിറോ മലബാർ പ്രവാസികൾക്ക് പാസ്റ്ററൽ പരിചരണം നൽകുന്നതിനായി എം. എസ്. യുടെ അന്നത്തെ അധികാരികൾ നിയോഗിച്ച ഫാ. ലോനപ്പൻ അരങ്ങാശ്ശേരിക്കൊപ്പം കാവുകാട്ട് അച്ചൻ ആദ്യമായി പൂനെയിൽ എത്തിയപ്പോൾ, പൂനെ ബിഷപ്പ് ആയിരുന്ന വലേറിയൻ ഡിസൂസ വൈദികനായ ജോർജ് ഡിസൂസയോടൊപ്പം താമസിക്കാനാണ് നിർദ്ദേശം നൽകിയത്.
അജപാലന ശുശ്രൂഷയിലും മിഷനറി പ്രവർത്തനങ്ങളിലുമുള്ള സ്വന്തം മനോഭാവങ്ങളും ഉത്സാഹവും രൂപപ്പെടുത്തുന്നതിൽ ഫാ. ഡിസൂസയുടെ സ്വാധീനത്തെ കാവുകാട്ട് അച്ചൻ സ്നേഹപൂർവ്വം ഓർക്കുന്നു. ബിഷപ്പ് വലേറിയൻ്റെയും ജോർജ്ജ് ഡിസൂസ പോലുള്ള വൈദികരുടെയും പൂർണ്ണഹൃദയത്തോടെയുള്ള പിന്തുണയില്ലെങ്കിൽ കാവുകാട്ട് അച്ചൻ്റെ പൂനെയിലെ ദൗത്യം ഇന്നത്തെ നിലയിൽ എത്തില്ലായിരുന്നു. കാവുകാട്ട് അച്ചൻ നേതൃത്വം നൽകിയ പൂനെ മിഷൻ കല്യാൺ രൂപതയുടെ മുന്നോടിയായി എന്നത് ദൈവത്തിന്റെ പദ്ധതിയായിരുന്നു.
നേതാവും ഇടയനുമാകുക എന്നത് ലളിതമായ സംഗതിയല്ല. ആളുകളുടെ ജീവിതത്തിൽ ഇടപെടുക എന്നതാണ് അതിൽ പ്രധാനം. സ്വയം ശൂന്യനായ ക്രിസ്തുവിൻ്റെ സ്നേഹത്തിൻ്റെ മനോഭാവം കാവുകാട്ട് അച്ചനുണ്ടായിരുന്നു; ആളുകളെ കണ്ടുമുട്ടുമ്പോൾ അദ്ദേഹം അനുകമ്പയാൽ വികാരഭരിതനാകുമായിരുന്നു. സിറോ മലബാർ സമൂഹത്തിലെ ആളുകളുടെ മാത്രമല്ല, എല്ലാവരുടെയും ജീവിതത്തിൽ ഇടപഴകുന്ന ഒന്നായിരുന്നു കാവുകാട്ട് അച്ചൻ്റെ പൂനെയിലെ ജീവിതം. അദ്ദേഹം കണ്ടുമുട്ടുന്ന എല്ലാവരുടെയും ഒരു സുഹൃത്തും സാർവത്രിക സഹോദരനുമായി. അവരുടെ നല്ല സമയങ്ങളിലും മോശം സമയങ്ങളിലും അദ്ദേഹം അവരെ സേവിക്കുമായിരുന്നു. അവർ രോഗങ്ങളാൽ വലയുമ്പോഴോ പ്രിയപ്പെട്ടവരുടെ വിയോഗത്തിൽ ദുഃഖിക്കുമ്പോഴോ അവരുടെ മുന്നിൽ ഒരു മാലാഖയെപ്പോലെ അദ്ദേഹം പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
ഫാ. ജോർജ്ജ് ഡിസൂസ പറഞ്ഞ ‘സർക്കസ് കൂടാര’ത്തിൻ്റെ ഉപമ കാവുകാട്ട് അച്ചനെ തൻ്റെ മിഷനറി ജീവിതത്തിലുടനീളം പ്രചോദിപ്പിച്ചു. മിഷൻ എന്നാൽ സർക്കസ് കൂടാരത്തിലെ ഒരു ഊഞ്ഞാൽ ചാട്ടം എന്നാണ്. ആ ഊഞ്ഞാലിലെ ആന്ദോളനങ്ങളിൽ കാവുകാട്ട് അച്ചൻ ഒരു വിദഗ്ദ്ധനാണെന്ന് തെളിയിച്ചിരുന്നു
