2024 സെപ്റ്റംബർ 20-ന് കാവുകാട്ടച്ചന് തൻ്റെ ശരീരത്തിൽ അസാധാരണമായ എന്തോ സംഭവിക്കുന്നതായി തോന്നി. യുഎസിലും കാനഡയിലുമുള്ള സുഹൃത്തുക്കളെയും ബന്ധുക്കളെയും സന്ദർശിക്കുകയായിരുന്നു അപ്പോൾ അദ്ദേഹം. ബന്ധുക്കൾ ഉടൻ തന്നെ അദ്ദേഹത്തെ ആശുപത്രിയിൽ എത്തിച്ചു. പ്രിയപ്പെട്ടവരുടെ സമയോചിതമായ ഇടപെടലും ദൈവപരിപാലനയും മൂലം, അദ്ദേഹത്തെ കാൻസർ പരിശോധനയ്ക്ക് വിധേയനാക്കി. എന്നാൽ അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ ഹൃദയം വളരെ ദുർബലമാണെന്ന ഡോക്ടറുടെ നിർണ്ണയം കൂടുതൽ ആശങ്കാജനകമായിരുന്നു. താമസിയാതെ അദ്ദേഹത്തെ കേരളത്തിലെ എം.എസ്.ടി. വൈദികരുടെ കേന്ദ്ര ഭവനമായ ദീപ്തി ഭവനിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി.
കാൻസർ സ്ഥിരീകരിച്ചപ്പോൾ ചെലവ് കുറഞ്ഞതും സങ്കീർണ്ണമല്ലാത്തതുമായ ചികിത്സയാണ് കാവുകാട്ടച്ചൻ ഇഷ്ടപ്പെട്ടത്. എന്നിരുന്നാലും, അധികാരികളുടെ ഉപദേശം മാനിച്ചുകൊണ്ട്, 75-ാം വയസ്സിൽ കഠിനമായ കാൻസർ ചികിത്സയ്ക്ക് വിധേയനായി അദ്ദേഹം അവരുടെ ഇഷ്ടത്തിന് വഴങ്ങി. ചികിത്സയുടെ സമയത്ത് തന്നോടൊപ്പം നിൽക്കുകയും സഹായിക്കുകയും ചെയ്ത എല്ലാവരെയും കാവുകാട്ടച്ചൻ ഓർക്കുകയും പ്രാർത്ഥിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. എം. എസ്. ടിയിലെ ആധികാരികളും സഹ സഹോദരന്മാരും, സിബി ജോസഫിൻ്റെ കുടുംബവും, അദ്ദേഹത്തെ സുഖം പ്രാപിച്ച സമയത്ത് പരിചരിച്ച നിരവധി വളർത്തു മക്കളും, സ്വദേശത്തും വിദേശത്തും ഉള്ള സുഹൃത്തുക്കളും ബന്ധുക്കളും അവരിൽ പ്രധാനികളാണ്. വൈകാരികവും ആത്മീയവുമായ പിന്തുണ നൽകിയ പൂനെയിലെ നിരവധി കുടുംബങ്ങൾ ഇതിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു.
കാൻസറിനെയും അതിൻ്റെ മനംപുരട്ടുന്ന ചികിത്സയെയും അതിജീവിക്കുന്നത് ഒരു എഴുപത് വയസ്സുകാരന് എളുപ്പമുള്ള കാര്യമല്ല. പൂനെയിൽ നിന്നുള്ള ശ്രീമതി പെണ്ണമ്മയുടെയും ശ്രീ പോളിൻ്റെയും വേദനാജനകമായ കഥ കാവുകാട്ടച്ചൻ പങ്കുവെച്ചു. പെണ്ണമ്മയ്ക്ക് ആരോഗ്യപ്രശ്നങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു. ഭിന്നശേഷിക്കാരനായ ഒരു മകൻ ഉൾപ്പെടുന്ന കുടുംബത്തെയും പരിപാലിക്കുന്നതിനോടൊപ്പം പോളിന് എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും പെണ്ണമ്മയെ സഹായിക്കേണ്ടിവന്നു. പൂനെയിലും പരിസരത്തുമുള്ള മിക്ക കുടുംബങ്ങളെയും കാവുകാട്ടച്ചൻ പലപ്പോഴും സന്ദർശിക്കുമായിരുന്നു. പോളിൻ്റെ വീട്ടിലായിരിക്കും അവസാനം എത്തുന്നത്. കാവുകട്ടച്ചന് കട്ടൻ കാപ്പി ഉണ്ടാക്കി പോൾ അദ്ദേഹത്തെ സ്വീകരിക്കും.
തൻ്റെ കഷ്ടപ്പാടിനെക്കുറിച്ച് ചോദിക്കുമ്പോൾ, ചുമരിൽ തൂക്കിയിട്ടിരിക്കുന്ന കുരിശുരൂപത്തിലേക്ക് പുഞ്ചിരിയോടെ പെണ്ണമ്മ നോക്കും. ഭാര്യയെ അവഗണിച്ച് ഗാഢനിദ്രയിലേക്ക് കടക്കാൻ അനുവദിക്കാത്ത ഒരു ലളിതമായ പായയിലാണ് താൻ ഉറങ്ങുന്നതെന്ന് പോൾ പറയുമായിരുന്നു. ആദ്യകാലങ്ങളിൽ പൂനെയിൽ കുടിയേറിയ മലയാളികളുടെ ജീവിതം പലതരം കഷ്ടപ്പാടുകൾ നിറഞ്ഞതായിരുന്നുവെന്ന് കാവുകാട്ടച്ചൻ ഓർക്കുന്നു.
ഇടവകക്ക് വിശുദ്ധ അൽഫോൻസാമ്മക്ക് സമർപ്പിക്കാൻ കാവുകാട്ടച്ചൻ്റെ മനസ്സിനെ ഭരിച്ചത് രണ്ട് ചിന്തകളാണ്. ഒന്നാമതായി, കുട്ടികളുടെ വിശ്വാസജീവിതത്തിന് അൽഫോൻസയുടെ മധ്യസ്ഥത ആവശ്യമാണെന്ന് കാവുകാട്ടച്ചൻ ഉറച്ചു വിശ്വസിച്ചു. രണ്ടാമതായി, വിശുദ്ധ അൽഫോൻസയുടെ സഹനങ്ങളുടെ ജീവിത മാതൃക ഇടവകക്കാർക്ക് വലിയ വിശ്വാസത്തോടും പ്രത്യാശയോടും കാരുണ്യത്തോടും കൂടി ജീവിതം നയിക്കാൻ ശക്തി നൽകും. കാലേവാടിയിൽ പള്ളി നിർമ്മിച്ചപ്പോൾ, പള്ളിയുടെ വാതിൽ തുറക്കൽ കർമ്മം നിർവഹിക്കാൻ ഇടവകജനം പോൾ ചേട്ടനെ ആണ് തിരഞ്ഞെടുത്തത്. ദമ്പതികൾ എന്ന നിലയിൽ അവർ ജീവിച്ചിരുന്ന വിശുദ്ധിക്കും, അവർ ലോകത്തിന് നൽകിയ ക്രിസ്തീയ സാക്ഷ്യത്തിനും ഉള്ള ആദരവായിരുന്നു അത്.
സ്ഥലം വാങ്ങിയപ്പോൾ, മുംബൈയിലെ കേരള കത്തോലിക്കരുടെ ചാപ്ലെയിനായിരുന്ന മോൺസിഞ്ഞോർ. പോൾ ചിറ്റിലപ്പിള്ളിയെ കാവുകാട്ടച്ചൻ കാലേവാടിയിലേക്ക് ക്ഷണിക്കുകയും പള്ളിയുടെ ശിലാസ്ഥാപനം നടത്തുകയും ചെയ്തു. പള്ളി നിർമ്മിച്ചപ്പോൾ, കല്യാൺ രൂപതയുടെ ആദ്യത്തെ ബിഷപ്പായി മോൺസിഞ്ഞോർ പോൾ ചിറ്റിലപ്പിള്ളി നിയമിക്കപ്പെട്ടു. അജപാലന സന്ദർശന വേളയിൽ, ഇടവകയിലെ ഏറ്റവും ദരിദ്രരും ദുർബലരും ആയ കുടുംബങ്ങളുടെ അടുത്തേക്ക് കാവുകാട്ടച്ചൻ ബിഷപ്പിനെ കൊണ്ടുപോകുമായിരുന്നു. രോഗികൾക്കായി പ്രാർത്ഥിക്കാനും അവരോടൊപ്പം അവരുടെ സാധാരണ ഭക്ഷണം കഴിക്കാനും അദ്ദേഹം ബിഷപ്പിനോട് അഭ്യർത്ഥിക്കുമായിരുന്നു. അജപാലന ശുശ്രൂഷയോടുള്ള മിഷനറി സമീപനത്തിൻ്റെ ഈ ശൈലി കാവുകാട്ടച്ചനിൽ നിന്നാണ് തൻ ഉൾക്കൊണ്ടതെന്നു മാർ. പോൾ ചിറ്റിലപ്പിള്ളി തൻ്റെ ആത്മകഥയിൽ ഓർമ്മിച്ചിരുന്നു.
പുണെയിലെ തീക്ഷ്ണതയുള്ള വിശ്വാസികളെപ്പോലെ, ജനങ്ങളുടെ വിയർപ്പിൻ്റെയും രക്തത്തിൻ്റെയും, ദൈവത്തിൻ്റെ പരിപാലനയിലുള്ള അവരുടെ അചഞ്ചലമായ വിശ്വാസത്തിൻ്റെയും ഫലമാണ് സഭ എന്ന് കാവുകാട്ടച്ചൻ കരുതുന്നു. ക്രിസ്ത്യാനികൾക്ക് മാത്രമുള്ള ഒരു ആത്മീയ പാലകൻ ആയിരുന്നില്ല കാവുകാട്ടച്ചൻ. മറ്റ് വിഭാഗങ്ങളിലെ ആളുകൾക്കും മതവിഭാഗങ്ങൾക്കും ഒരു സുഹൃത്തും, സഹചാരിയും, സഹായിയും, ശാന്തി പകരുന്നവനുമായിരുന്നു അദ്ദേഹം. പ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ടാകുമ്പോൾ പ്രാദേശിക ഹിന്ദു, മുസ്ലീം കുടുംബങ്ങളും കാവുകാട്ടച്ചനിൽ നിന്ന് സഹായം സ്വീകരിച്ചിരുന്നു. സിബി ജോസഫിൻ്റെ കുടുംബത്തോടൊപ്പം ഉടുപ്പിക്കടുത്തുള്ള കാർക്കള ഗ്രാമത്തിലാണ് കാവുകാട്ടച്ചൻ ഇപ്പോൾ താമസിക്കുന്നത്. പതിവ് പരിശോധനയ്ക്കായി അദ്ദേഹം മണിപ്പാൽ ആശുപത്രിയിലെ ഡോക്ടർമാരെ സന്ദർശിക്കുന്നു. ജീവിതത്തെക്കുറിച്ച് വളരെ ശുഭാപ്തിവിശ്വാസമുള്ള അദ്ദേഹം ജീവിതത്തിലെ വെല്ലുവിളികളെ എങ്ങനെ നേരിടാമെന്ന കാര്യത്തിൽ എല്ലാ സുഹൃത്തുക്കൾക്കും കുടുംബാംഗങ്ങൾക്കും പ്രചോദനം നൽകുന്നു. അദ്ദേഹം എല്ലാവർക്കും വേണ്ടി പ്രാർത്ഥിക്കുകയും ജീവിതത്തിൽ അവർക്ക് ആശംസകൾ നേരുകയും ചെയ്യുന്നു.
